Reakcja chemiczna w materiałach organicznych i nieorganicznych
Jak już wspomnieliśmy, reakcje chemiczne wywołane przez Geostę® w gruntach organicznych są bardzo złożone.W normalnych warunkach, niszczące działanie fulvokwasów na hydratację cementu, zostaje przez zastosowanie Geosty® zahamowane. Dzięki silnej jonizacji i oxydacji wywołanej przez Geostę® powstaje stabilna i nasycona struktura molekularna. Decydujące znaczenie ma tu zdolność wymiany kationów i anionów (CEC= Cation exchange capacity ) .Badania naukowe wykazały, że fulvokwasy zawierają większą liczbę grup karboxylowych niż normalne kwasy.Dzięki temu mają one wyższą zawartość tlenu, co powoduje, że zdolność wymiany jonów (CEC= Cation exchange capacity) fulvokwasów jest wyższa niż normalnych kwasów.
Siła „spajania“ miedzy cząstkami i siła scalania z „ rozpuszczonymi „ molekułami otwiera drogę gwałtownej reakcji kapilarnej. Te same siły kapilarne powodują rozprzestrzenianie się roztworu w całej strukturze ( matryksie ) gruntu. *lutum jest określeniem stosowanym dla najdrobniejszych frakcji gliny w gruncie. Lutum składa się w ponad 80% z drobinek o frakcji od 0 do 2 mikrometrów i innych minerałów. Zdolność wymiany jonów i końcowa struktura molekularna jest również zależna od zawartości tlenków o długich łańcuchach ( złożonych z żelaza, aluminium i grup wodorotlenowych ) w materiale organicznym . Poza tym, istotne znaczenie ma również wartość Ph i kilka innych faktorów. Jednym z tych faktorów jest potencjał „REDOX“*. Im wyższe jest napięcie, tym niższa będzie liczba wolnych elektronów. Przy wysokim potencjale „ REDOX“* materiał trudniej pozwala się utlenić. I przeciwnie : przy niższym potencjale „ REDOX“*, materiał łatwiej ulega utlenianiu. Geosta® ma istotny wpływ na zdolność reakcji.
* „ REDOX“ = REDuktions- OXydations-Reakcion
Lutum* i wilgotność
Wracając do lutum*, można stwierdzić, że posiada ono bardzo specyficzną powierzchnię, która przez brak zdolności wymiany jest bardzo bierna chemicznie. Lutum* róznie się istotnie składem chemicznym od np. silikatów aluminium, czy magnezu, znanych jako „ małe minerały „ . Inną właściwością jest duża zdolność adsorbcji kationów i wysoka zdolność spajania – płytki gliny spajają się już przy niskiej wilgotności. To wszystko oznacza, że zawartość lutum* jest w wielu gruntach przyczyną negatywnego ładunku, który wiąże jony z obecnej wilgoci z cząstkami gruntu. Wiązanie to jest wyjątkowo silne. Reakcje elektrostatyczne i „ London – Van der Waals „ , znane również jako reakcje „ przyciągania „ – maja olbrzymie znaczenie.
Reakcja Geosty® i cementu z gruntem wywołana wilgocią, zachodzi na powierzchni cząstek i w samej wodzie, która tą reakcję wywołała. Odpowiednia wilgotność jest szczególnie ważna ze względu na zdolność wchłaniania wody przez grunt, w połączeniu z higroskopijnym zachowaniem Geosty® i jej chemicznymi właściwościami. Wilgotność materiału, która powinna zostać osiągnięta, jest zależna od celu zastosowania. Np.: w budownictwie drogowym – droga, która powinna zostać szybko oddana do ruchu, powinno stosować się tu wilgotność optymalną + 1 % m/m wody. Dzięki procesom wyżej opisanym, cząstki gruntu zostają z olbrzymią siłą ( dynamiczną, jak również w końcu statyczną ) zagęszczone, lub inaczej mówiąc silnie zespojone. Poprzez dodanie i wymieszanie intensywnie reagujących komponentów Geosty® i przez rozprzestrzenianie się ich na powierzchni wody, powstaje roztwór, który tworzy „ reagującą błonę wodną „ pomiędzy spajanymi cząstkami gruntu.
